Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5.4.2011 r. rozwiał wątpliwości podatników chcących skorzystać z ulgi podatkowej w sytuacji przeznaczenia środków ze sprzedaży nieruchomości na nowy lokal w państwie Unii Europejskiej. NSA dokonał „prowspólnotowej” wykładni przepisów krajowego prawa podatkowego i orzekł, iż po wstąpieniu Polski do UE nie można różnicować sytuacji prawnej podatnika od tego, czy nabyta nieruchomość jest położona w Polsce czy w innym kraju UE (II FSK 2059/09).

Precedensowy wyrok dotyczy podatników, którzy chcieli skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r. Osoby, które nabyły nieruchomość do końca 2006 r., a następnie sprzedały ją przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku zakupu, nie musiały płacić podatku, gdy środki ze sprzedaży przeznaczono na zakup innego mieszkania.

Ze zwolnienia podatkowego chciał skorzystać Maciej N., który w 2005 r. nabył mieszkanie w Warszawie i sprzedał je po 2 latach. Środki z transakcji podatnik przeznaczył na zakup nowego lokalu w Londynie. W zaistniałej sytuacji organ podatkowy uznał, iż Maciej N. musi zapłacić podatek dochodowy, gdyż przepisy pozwalały skorzystać ze zwolnienia tylko przy nabyciu określonych nieruchomości w kraju. Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który nie zgodził się ze stanowiskiem organu podatkowego i uchylił interpretację indywidualną. NSA po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku WSA przyznał rację sędziom I instancji. Sąd dokonał wykładni prawa podatkowego na podstawie ogólnych zasad porządku prawnego Unii Europejskiej i podkreślił, iż państwo członkowskie, które utrzymuje w mocy przepisy podatkowe uzależniające skorzystanie ze zwolnienia od tego, czy środki ze sprzedaży zostały zainwestowane w kraju, działa niezgodnie z zasadami traktatu ustanawiającego WE. W konsekwencji krajowe przepisy uznane zostały za naruszające traktatowe swobody przemieszczania się, przepływu pracowników oraz przedsiębiorczości.

Maciej N. nabywając mieszkanie w Londynie, powinien być zatem potraktowany przez prawo krajowe w ten sam sposób, w jaki zostałby potraktowany w razie nabycia mieszkania w Polsce. Skarżący uprawniony był do zwolnienia podatkowego wynikającego z przepisów prawa podatkowego interpretowanych w zgodzie z wymogami prawa wspólnotowego.

Źródło: Rzeczpospolita